Fantasiopliksia

χωρίς τοίχους

2012-01-24T15:03:00.001+02:00

Gil Scott-Heron - Me And The Devil by Kurt Cabin

για τα χρόνια πολλά

2011-12-25T22:45:00.000+02:00

Αν κάποια στιγμή ο δρόμος σου σε βγάλει στα μονοπάτια της ορεινής Αρκαδίας, μην παραμελήσεις να επισκεφτείς τα χωριά, που ΄ναι σκαρφαλωμένα στα βουνά, το ποταμό Λούσιο στις χαράδρες του όρους Μαίναλου, και τα αμέτρητα κρυμμένα μέρη στην γύρω περιοχή, μόλις μιάμιση ώρα από την Αθήνα. Για τελευταίο ποστ του χρόνου σου παραθέτω εικόνες από το τελευταίο μου ταξίδι σε ένα μέρος που μου γνώρισε την πολυμορφία του τόπου που ζω και το πόσο ξεχασμένος είναι από τον εναλλακτικό τουρισμό, ίσως για καλό.

Όπως και να έχει, με αυτές τις εικόνες σου εύχομαι καλές γιορτές.

Ο ποταμός Λούσιος

Παλαιοβυζαντινή χριστιανική εκκλησία

Καρπός ελιάς

Δρόμος στο Λεβίδι με φόντο την ομίχλη πάνω από το Μαίναλο

Το Σανατόριο της Μάνας, τόπος ανάπαυσης των φυματικών.

Μονοπάτι πίσω από το Σανατόριο

Ταράτσα σπιτιού στα Λαγκάδια

Άποψη του κάμπου της Μεγαλόπολης με τα δύο λιγνιτικά εργαστάσια

Άποψη του όρους Μαινάλου

Papercut - A dream by user7779115

χωρίς λόγια 1 (+music track)

2011-12-07T19:57:00.001+02:00

Burial, Four Tet & Thom Yorke - Ego/Mirror 12" by Izvinitie

τυχαίο, νέο

2011-11-15T15:15:00.003+02:00

Αγάπησες ποτέ την γη που πατάς

\#ΟΧΙ,

Πως λοιπόν να αγαπήσεις κάτι γύρω σου αν δεν ξέρεις από τι είναι
ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ

Ξεκίνα από τα βασικά: ο κόσμος που σε φιλοξενεί
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΣΦΑΛΤΟ#/

αγγίζω

2011-11-11T18:58:00.001+02:00

Burial - Etched Headplate by Tiiger

κάποιος υποστήριξε ότι μπορώ να δέσω τα κορδόνια μου χωρίς να κοιτάω,
η πρώτη μου σκέψη ήταν: μπορώ;

ένα πρωί πήγαινα σκασμένος κάπου. σταμάτησα στο φανάρι και περίμενα να περάσω απέναντι.
κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας τυφλός, πήγε ως την άκρη του, πλημμυρισμένου από αμάξια και βοή δρόμου, έβγαλε ένα ταμπελάκι που έλεγε πάνω, ταξί και περίμενε. μετά από δύο λεπτά όντως κάποιο ταξί σταμάτησε, πήρε τον τυφλό άνθρωπο και έφυγε, αφήνοντας εμένα με απορία και θαυμασμό.

εννοείται πως όταν κατάφερα να περάσω το φανάρι, την είχα δει ήδη αλλιώς και το πρωινό μου δεν έμοιαζε πλέον δυσάρεστο .

Escape Plan B

2011-10-26T14:37:00.000+03:00

και ενώ όλα πήζουν γύρω μας (όπως πληροφορούμαστε)

υπάρχουν κάποια πράγματα σταθερές αξίες όπως η μουσική

ναι και δεν είναι κακό, έχεις το δικαίωμα να αφεθείς για λίγο από την πάλη, χωρίς να λογοδοτήσεις σε κανέναν,

να ξεφύγεις.

για αυτό σου χαρίζω το κομμάτι που ακολουθεί μήπως και ξεφύγεις λίγο από τον συνεχή αναπαραγόμενο βούρκο που σε βρέχουν.

Bonobo - We Could Forever by Dewse

ο κακός σου εαυτός

2011-10-13T22:07:00.001+03:00

κρυμμένος, κρυφοκοιτάζει

να σε ρουφήξει θέλει, να σε κάνει ένα με τις σκιές.

να πολεμήσεις πρέπει να βάψεις εσύ το χρώμα.

γροθιά στο μαχαίρι

ταπεινότητα στην ψωροπερηφάνια,

θάρρος στο θράσος

μη βία στη βία.

εμπρός λοιπόν πέτα.

ξέρεις εσύ, όλοι ξέρουμε

Εκεί που τα χρώματα κοιμούνται

2011-10-01T17:38:00.003+03:00

Μπορεί να είναι έρημα και απόμερα και η μοναξιά να τα κυριεύει, μέρη για απόκληρους και φυγάδες. Μέρη που η μπογιά από τον τοίχο έχει φύγει και στην θέση της υπάρχει μόνο μούχλα. Εκεί που η φθορά πιάνει τόπο, και η αγάπη λείπει, ακόμα και εκεί θα βρεις παράθυρα με θέα, ανθρώπους σε πλοία που είναι έτοιμα να σαλπάρουν για κάπου αλλού. Κάποιος είπε ότι ζούμε όπως ονειρευόμαστε, μόνοι.. ακόμα και έτσι τουλάχιστον ονειρευόμαστε λέω εγώ.

Serafim Tsotsonis Is by Serafim Tsotsonis

last

2011-09-12T12:20:00.001+03:00

όταν μπορείς να σφίξεις στην παλάμη σου τον ήλιο.
όταν τα σεντόνια, σου θυμίζουν θάλασσα θεριεμένη.
όταν τα μαλλιά σου, ποτίζουν ακτίνες φωτός και αλάτι.
όταν περπατάς και τα βήματά σου μένουν άσβηστα.
όταν έχεις τον ουρανό για ταβάνι και λάμπα το φεγγάρι.
τότε...
σίγουρα είσαι κάπου που δεν θα λησμονήσεις σύντομα και θα λες πως ίσως κάπου, κάπως βρήκες τον παράδεισο που σου ανήκει, την δική σου προσωπική γαλήνη, και θα περιμένεις πότε θα κατακτήσεις τις στιγμές σου για να βρεθείς πάλι εκεί, εκεί που θα σου δωθεί η ευκαιρία να γίνεις ξανά ένα με όλα.
ως τότε εγώ θα σου ευχηθώ την καλή επιστροφή και γόνιμο φθινόπωρο

Crazy και Greek Summer

2011-07-18T13:25:00.002+03:00

Μετά από ένα χειμώνα, γεμάτο λάσπη και σκοτεινιά, καλώς το ελληνικό καλοκαίρι που τι άλλο είναι από τις εικόνες που ακολουθούν. Εύχομαι να γυρίσουμε όλοι πίσω πιο ήρεμοι, ώριμοι για να αντιμετωπίσουμε τον πόλεμο που μας κάνουν αυτοί, με πιο δυνατά εφόδια.

Εγκαταλελειμμένο κτίριο από τους ανθρώπους, με την νέα του ένοικο, θα μπορούσε να είναι και αστικό τοπίο.

Καταπονημένο σκαρί

Έναστρος νυχτερινός ουρανός

Τα φώτα της πόλης φαντάζουν μακρινά

Φύση από πολύ κοντά

Όλα λιάζονται κάτω από τον καυτό ήλιο

Κρυμμένοι κόσμοι

Για πες πάλι...

2011-06-03T20:33:00.000+03:00

Το κρυφό μήνυμα που δεν είναι και τόσο κρυφό, ναι το είδες, σε ποιον απευθύνεται;

Σίγουρα όχι στην κοινωνία, λίγα τα πάρε δώσε με αυτήν. Μην αρχίσουμε πάλι αμπελοφιλοσοφίες

περί εαυτού.

Άντε βγες πάρε αέρα τώρα, κι ας έχει κωλόκαιρο, δες τι όμορφο, μες το κατακαλόκαιρο

Ναι εσύ που διαβάζεις, όχι εγώ.

Τα παιδιά της πλατείας

2011-05-27T14:17:00.002+03:00

Επιτελους και κάτι που έκανε τον κόσμο να αφήσει έρημα τα πληκτρολόγια και τους καναπέδες, να 'σιώσει την πλάτη και να βγεί στο δρόμο,
Να πετάξει την κομματική ομπρέλλα, για μια νέα ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Να ξέρουμε ότι εμείς που κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα και στην εκάστοτε φάση παίρνουμε μεγάλη ευθύνη επάνω μας αν κάτι αλλάξει αύριο μέσα από τις πράξεις μας.

Πρέπει πέρα από την έμπνευση να υπάρχει και ΣΤΟΧΟΣ, άμεσος να ξέρουμε γιατί έιμαστε εκεί και τι θέλουμε να υπάρχει άυριο στην θέση του σημερινού. Η κατάσταση είναι κρίσιμη και τα βήματα μας πρέπει να πατάνε σταθερά γιατι αλλιώς σε μια εβδομάδα θα έχουμε βαρεθεί.

είσαι καλά;

2011-04-09T17:42:00.001+03:00

Η κάποια πατημασιά στην Πατησίων ως σύγχρονη πατημασιά του Άρμστρονγκ στο φεγγάρι, ας είναι μελλοντικά να μην είναι κάτι τέτοιο που θα θυμίζει την παρουσία μας σε αυτό τον τόπο.

Ανάκτηση

2010-11-26T15:00:00.000+02:00

Κυκλοφοριακός σουρεαλισμός...το πλήθος μπορούμε να σταματήσουμε την ροή, αλλά αν δεν συνεργαζόμαστε μεταξύ μας, θα συνεχίζουν να μας εξουσιάζουν οι αξιολύπητες καρέκλες τους.Τροφή για την σκέψη του κοσμάκη.

Για μας..

2010-09-20T21:30:00.004+03:00

Το κερδίσαμε το καλοκαίρι και φέτος. Αν όχι όλοι εύχομαι οι περισσότεροι, να ξεκόλλησαν, έστω και για τους πισινούς τους μόνο, από καρέκλες καναπέδες, τα μάτια από τις τηλεοράσεις... Είναι εκπληκτικά, τα πράγματα εκεί έξω, και δυνατά, και αεράτα.

Καλό Φθινόπωρο(γιατί τώρα άρχισα να το καταλαβαίνω)

Ένα Χειμωνιάτικο Ποστ.

2010-07-28T22:02:00.000+03:00

Σεχτήρια στην Σέκτα είτε είναι τρομοκράτες είτε είναι "τρομοκράτες". Σε αυτούς που σηκώνουν όπλο και σε αυτούς που παίρνουν μέτρα για να προφυλάξουν την πατρίδα. Το σίγουρο είναι ένα: και οι δύο πράττουν το έργο τους για το "κοινό καλό" τελικά. Ως πότε; Φτάνει. Η βία φέρνει κ άλλη βία και ως γνωστόν δεν είναι μόνο σωματική. Φτάνει. Φτάνει "κύριοι". Υπάρχουν και άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο που ξέρουν το καλό τους.

Διπλό Ταμπλό

2010-05-22T13:26:00.002+03:00

Είναι που φεύγει η μέρα, και οι σκιές, αφού έπραξαν το έργο τους σε εσωτερικούς χώρους καλύπτωντάς τους με το γνωστό μάυρο χρώμα τους, συνεχίζουν απτόητες όπως κάθε μέρα και καλύπτουν τις κόγχες στους τοίχους, την πίσω πλεύρα ενός σωλήνα, τους πίνακες της φιγούρας, η οποία συνεχίζει παρόλη την ερημιά του τοπίου και στέκεται, αντιστέκεται κάπου χαμένη σε ένα από τα άπειρα στενά της Ρώμης. Θέλω η όλη φάση να είναι συμβολική ως προς το κλίμα των ημερών και την σκιά που καλύπτει την Μεσόγειο και εξαπλώνεται. Μέσα μου θέλω τον ήλιο να είναι κοντά, και ξέρω πως αν εκείνη την στιγμή, ήταν που έφευγε την επόμενη μέρα θα επανερχόταν διαφημίζοντας τα έργα της με το καλύτερο φως του. Γιατί η ζωή παίζει σε διπλό ταμπλό, και όπου υπάρχει το σκοτάδι και ο φόβος υπάρχει και το φως και η αγάπη.

Στο λιμάνι

2010-03-08T21:59:00.000+02:00

Τα μέρη που κάποτε δημιουργήθηκαν για να στηρίξουν ένα τόπο κάτω από τις γερές σιδερένιες κολώνες τους, τα μέρη που σφήζαν από εργαζόμενους και ζωή, σήμερα μιας καθημερινής απόγευμα, μίζερα πια και ξεβαμμένα, ενσωματωνονται στην ακινησια του τοπίου. Αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης κατρακύλας αυτά τα μέρη κοντεύουν να γίνουν αξιοθέατα και γραφικά, θυμιζωντάς μας τις μέρες της μιας κάποιας ξεχασμένης ανάπτυξης που τα γέμιζε με κίνηση-ζωή. "Όσο πιο αργά κινήσαι, τόσο πιο γρήγορα πεθαίνεις" άκουσα κάπου, και αναρωτιέμαι τί γίνεται αν δεν κινήσαι καθόλου.

Η κούκλα

2010-01-11T18:13:00.000+02:00

Μέρες γιορτινές όντως, και κόσμος πλημμύρα παντού. Και κάπου εκεί και εγώ ψάχνω την έξοδο προς την ηρεμία και την αφοσίωση στον εαυτό, ωσπού ξαφνικά μέσα στο ανίερο και αδηφάγο πλήθος, ξεχώρισαν δυό μαύρες φιγούρες σαν σκιές του απομεσήμερου, βρέθηκαν μπροστά μου, ήρεμες, πράες δίναν την παράστασή τους και αυτές όπως όλοι οι άλλοι με τον δικό τους, αξιοθαύμαστο τρόπο... Ήταν δύο καλλιτέχνες στην όδο, των καταστημάτων και της φασαρίας, των περιφερόμενων και των μόνιμων. Με εντυπωσίασαν, τους απαθανάτισα, έφυγα.

Ανάμνηση

2009-11-23T23:53:00.000+02:00

Κοιτώντας τον πάλι, θυμήθηκα, την εποχή, που πετούσαμε στην ταράτσα, για να δούμε τον κόσμο από ψηλά, ως παιδιά...και τελικά μέναμε στης σκάλας την σκιά, κοιτώντας τον ήλιο, κατάματα, την ώρα που έφευγε.

2009-09-16T18:52:00.000+03:00

Μέσα σε νότες, αερινών μελωδιών, στο γαλάζιο του ουρανού και τις θάλασσας, το χρυσαφί της άμμου, κάπου κρυμμένο σε νύχτες με ψύχρα και τυχαίες θαλασσοταραχές πάνω σε σκουριασμένα σκαριά, που πλέουν σε εκτυφλωτικά ηλιοβασιλέματα, που χάνονται στις απότομες στροφές των νησιών σε δρόμους με πλούσια αμπέλια στο πλάι...θα μπορούσα να πω κι' άλλα, για μένα κάπου εκεί με άφησε το καλοκαίρι πολλά υποσχόμενο για τα καλύτερα του χρόνου. Έδωσε την θέση του σε μια εποχή άδεια με το πλεονέκτημα να την γεμίσω εγώ και να φυτέψω τον δικό μου καρπό της έμπνευσης.

Για ένα ταξίδι

2009-07-26T22:34:00.000+03:00

Για ένα ταξίδι στα φώτα της επόμενης πόλης που σε περιμένουν, της επόμενης βραδιάς που θα περάσεις, ακόμα και για της επόμενης γωνίας που θα στρίψεις, για τα πράμματα που δεν έχεις ξαναδεί, δεν έχεις ξαναζήσει, ένας ύμνος που τιμάει πλέον και αυτά υπάρχει και όχι μόνο τα παλιά τα ξεχασμένα, τα σκιερά... Με αυτά και με αυτά η φαντασιοπληξία σας, φεύγει για λίγο, με μια σκοτείνη και χειμωνιάτικη φωτογραφία αλλά με διάθεση για φωτείνες εμπείριες και ποιος ξέρει κατω από κάνα βότσαλο, παρέα με κάναν αστερία, δίπλα από την πανσέληνο, μπορεί να την συναντήσετε αν δεν είστε ήδη μαζί της

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Λάθος

2009-07-23T20:51:00.001+03:00

Καλή παρέα, αλκόολ, δίψα για γνώση, καλοπέραση εις βάρος κανενός. Ποια είναι τα κριτήρια που πρέπει να τήρει ένας αληθινός φίλος;
Αυτή είναι μια φωτογραφία που είναι τραβηγμένη σε μια περιοχή, κοντά εκεί που ζω τώρα, προβληματισμένη, ζωντανή, που διατηρεί τον παλμό, που την διακατέχει αρκετές δεκαετίες τώρα, που μέχρι να σβήσει μια φλόγα ανάβει κι άλλη, όπως και ο φίλος μου, που το ίδιο και παρόμοιο πράγμα κάνει, που από τον ένα προβληματισμό πάει στον άλλον και ως τότε έχει βρει την λύση για τον προηγούμενο και δίνει κίνητρο σε όσους τον περιβάλλουν. Ίσως το κίνητρο πρέπει να το αρπάζουμε για να κινούμαστε και να διατηρούμαστε ζωντανοί για να διατηρούμε και τις περιοχές που ζούμε ζωντανές.

Καμμία διαφορά

2009-07-22T18:00:00.000+03:00

Κι όμως, ήταν τότε που το έβλεπα μπροστά στα μάτια μου διαφορά γενεών, όμως το ίδιο χαλαροί και οι δύο, το ίδιο έχουν βάλει τα καλά τους για την απογευματινή τους βόλτα, το ίδιο εξαρτημένοι από την ζωή. Το ζήτημα είναι οτί είναι και οι δύο σε μια ηλικία διαφορετική αλλά παρόμοια, εξαρτώνται από κάτι και οι δυο και συνήθως από τους αλλους, το ζήτημα είναι μέσα απο εμάς να δώσουμε και στους δύο επιλογές με τον δικό μας τρόπο, να ζήσουν το τώρα τους και όχι το αύριο ευτυχισμένοι για τους επόμενους και για τους ίδιους.

Κοίτα ψηλά

2009-07-21T23:19:00.000+03:00

Και εγώ αυτό έκανα, εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή που περιβαλλόμουν από τσιμεντένιους τοίχους. Και αυτό κάνω και σε κάθε πρόβλημα αντιμετωπίζω, και όχι δεν κοιτάω ψηλά για να ελπίσω σε κάτι, δεν ελπίζω σε τίποτα. Κοιτάω ψηλά γιατί εμείς οι άνθρωποι το ξεχνάμε και κοιτάμε μόνο κάτω και μπροστά μας καμμιά φορά. Εκείνη την στιγμή λοιπόν που κοίταξα ψηλά αντίκρυσα αυτό.

Πέρα από τα σύνορα

2009-07-21T17:13:00.000+03:00

Ήμουν όντως εκεί, πέρα από τα σύνορα που μας 'μάθαν, πέρα από την φαντασία μου και ότι είχα δεί, ωστόσο ήξερα γιατί ήμουν εκεί και το μέρος μου ήταν οικίο. Έτσι καθώς άραζα σε κάποια βεράντα γύρισα να κοιτάξω κάτω τι υπήρχε και τότε την είδα να έχει ξαπλώσει καθώς ήταν η ώρα που άραζε κάτω από τον ήλιο. Ξέρω πως λεγόταν η χώρα που ήμουν, μα αυτό που είδα δεν χώραγε μέσα σε σύνορα.

Ονειροβασία;

2009-07-21T16:58:00.000+03:00

Κάτέβαινα το δρόμο προς την θάλασσα, είδα να μαζεύονται, να παθιάζονται για την νίκη, να σχεδιάζουν στρατηγικές, κι όλα αυτά ένα μεσημέρι του καλοκαιριού σε μια παραλία από ανθρώπους που ζούνε και αυτοί στην ίδια πόλη με μένα, έβγαλα την κάμερα μου, το απαθανάτησα, και έφυγα...